บทสัมภาษณ์ในพายุเงียบ

คัดจากบทสัมภาษณ์ 'รงค์ วงษ์สวรรค์

โดย อารี แท่นคำ

นิตยสาร The Quiet Storm ฉบับที่ 67/2530

..........................

"ท่วงทีของการเป็นแจ๊ซซ์ บุคลิกของแจ๊ซซ์เป็นเรื่องที่น่าศึกษา เป็นเรื่องที่น่าสนับสนุน เป็นเรื่องที่ควรจะมีเพราะมันเป็นสิ่งที่ถ่ายทอดอารมณ์กันได้แม้มันจะมีกำเนิดมาจากนิโกร ซึ่งมีความคับแค้นใจต้องการจะพูด จะตะโกนบอกใครสักคนผ่านเสียงแตร ผ่านเสียงเครื่องดนตรีสักชิ้นออกมา"

"ผมฟังเพื่อแสวงหาความสุขส่วนตัว เพราะเรื่องของแจ๊ซซ์ก็เหมือนกับเรื่องของคลาสสิค คือต้องติดตาม ยิ่งติดตามมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งรู้สึกว่าผูกพันกับมันมากขึ้นเท่านั้น"

"แจ๊ซซ์มีการ improvisation มีการโต้เถียง มีการถามไถ่ มีการตอบสนองสติปัญญาโดยผ่านแตร ผมคิดว่าผมชอบเพราะเหตุนี้มากกว่า"

"การที่ผมเกี่ยวข้องกับดนตรีทุกวันนี้ก็เพื่อความเพลิดเพลินของผมเป็นเรื่องส่วนตัว.. อาจจะดูดกัญชานิดหน่อย มีผู้หญิงสวยๆ สักคน แจ๊ซซ์ดีๆ มีห้องที่มันน่าเอากันอะไรเทือกนั้น"

"ช่วงที่ผมสนุกกับแจ๊ซซ์มากที่สุดคือช่วงที่อยู่ในซานฟรานซิสโก"

"คำว่า Underground ไม่ใช่คำที่ผิดบาปหรือชั่วร้ายอย่างที่หลายคนเข้าใจ... กวีเอกของโลกหลายๆ คนเริ่มต้นมาจากหนังสือพิมพ์อันเดอร์กราวด์ นักเขียนก็เยอะแยะ หรือแม้แต่ผู้กำกับการแสดงฮอลลีวู้ดก็ทำงานอันเดอร์กราวด์ มันคล้ายกับเป็นห้องทดลองที่หนึ่ง"

"คุณตะโกนคำว่า Fuck! บนหน้ากระดาษตัวเบ้อเร่อ ผมก็ไม่เห็นเป็นอะไร แต่ถ้าเป็นพวกผู้ดีแสลงกาม กฎหมาย ผู้รักษาศีลธรรมเขาอาจจะคิดยังไงผมไม่รู้..."

"บ้านเราไม่มีองค์กรที่จะมาสนับสนุนการอ่านอย่างจริงจัง การแสดงรูปเขียนทางศิลปะก็ไม่ค่อยมีใครสนใจมาดู ผมเคยคุยกับพวกเพื่อนที่เป็น publisher ว่ามึงก็รอแต่ให้มีจังหวะว่าใครดัง แล้วมึงก็มาซื้อไปในราคาไม่แพง มึง make a fortune make a million แต่มึงเคยมีเงินสัก 5 บาทไหม ที่จะทำให้มีคนอ่านมากๆ มึงมีแต่ตัวเลขว่าขายได้เงินเท่านี้ก็พอใจแล้ว

"ถ้าการอ่านเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต การซื้อรูปเขียน การฟังดนตรีก็ดีขึ้นตามกำลังซื้อของประชาชน การอ่านเป็นสื่อที่ดี"

"ผมไม่เชื่อว่านักเขียนไทยรวย อาจจะมีฐานะดีขึ้นบ้างนิดหน่อย แต่ไม่ได้แปลว่ารวย"

"ฮาโรลด์ ร็อบบิ้นส์ แค่ตั้งชื่อเรื่องก็ได้ล้านดอลลาร์ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ก็ตั้งชื่อเหมือนกันแต่ได้สามร้อย ไอ้ห่า!?!.."

เปิดกรุ 15 นามปากกาของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์

จากนามปากกา ช้อย โพธาราม ที่เพิ่งค้นพบล่าสุด

นามปากกาของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ซึ่งเป็นที่รับรู้กัน รวมทั้งที่เราค้นพบและยืนยันได้แล้วมีทั้งสิ้น 15 นามปากกา ดังนี้

- 'รงค์ วงษ์สวรรค์

- 'รงค์ วงษ์สวรรค์ (หนุ่ม)

- เพรา บรรโลม

- แค โพธาราม

- ปรูป บางกอก

- เปรมัน

- โนรี

- ลำพู

- ท.ส.

- โฉน ไพรำ

- ดำ เกสร

- แมงบาร์

- ดอกพุดซา

- ชมไช. วิเลป

- ช้อย โพธาราม

ขออนุญาตบันทึกไว้ว่า ไม่เคยมีการค้นคว้าและรวบรวมนามปากกาของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ไว้มากขนาดนี้มาก่อน

นี่เป็นครั้งแรก!!

....

ยังมีนามปากกาที่ยังต้องการชิ้นงานเพื่อยืนยันอยู่

ไม่ว่าจะเป็น นรา พันธุ์แมน, ชาครีย์ ธีรฆพันธ์, ธีรปกรณ์ ที่ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ บอกไว้ใน พูดกับบ้าน

หรือ จ๋อ บางซ่อน ซึ่งบอกเล่ากันต่อๆ มา แต่เรายังไม่เคยเห็นชิ้นงานที่ยืนยันได้

ใครรู้จักหรือเคยผ่านตานามปากกาเหล่านี้รบกวนชี้ช่องให้ด้วยครับ

ขำขันในนามปากกา ช้อย โพธาราม

ความสนุกของการทำบล็อก(และเพจ) พญาอินทรี คือการค้นพบข้อมูลใหม่ๆ เกี่ยวกับ 'รงค์ วงษ์สวรรค์

อย่างล่าสุดพบว่าในหนังสือ รวมการ์ตูนต่วย และเรื่องขำขัน ชุดที่ 4 (2513) มีงานเขียนของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ รวมอยู่ด้วย

ในนามปากกาที่ไม่เคยถูกกล่าวถึงมาก่อน

ช้อย โพธาราม

....

งานชุด บดกังวล ใน รวมการ์ตูนต่วย และเรื่องขำขัน ชุดที่ 4 เป็นเรื่องขำขันสั้นๆ ร้อยเรียงกัน แบบเดียวกับ ชวนหวัวหน้าบาร์ เน้นหนักไปทางเดอร์ตี้โจ๊ก

ยืนยันเบื้องแรกได้ว่าเป็นงานเขียนของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ จากเรื่องหนึ่งในชุดนี้บรรจุในหนังสือ แมงบาร์ ด้วย โดยผ่านการรีไรต์เล็กน้อย

น้ำค้างหยดเดียวในความเป็น 'รงค์ วงษ์สวรรค์

คัดจาก น้ำค้างหยดเดียวในความเป็น 'รงค์ วงษ์สวรรค์

นสพ.ผู้จัดการรายวัน วันพุธที่ 14 กรกฎาคม 2542

บันทึกงานเสวนา นินทานายกรัฐมนตรี ณ ร้านนายอินทร์ สาขาท่าพระจันทร์

วันศุกร์ที่ 9 กรกฎาคม 2542 ดำเนินการเสวนาโดย สกุล บุณยทัต

--------------------

"ผมไม่ชอบเขียนเรื่องของตัวเอง ถ้าจะมีตัวเองเข้าไปบ้างก็หมายความว่าเพื่อจะอธิบายอะไรบางอย่างเท่านั้น แต่สิ่งที่ผมหวงแหนที่สุดคือความเป็นตัวของตัวเอง จะไม่ใส่ไปในเรื่องงานเขียนเด็ดขาด..."

"ส่วนมากตัวละครในหนังสือของผมเป็นคนที่เคยรู้จัก ผมทำงานแบบเก่าๆ สักหน่อยคือต้องมีตัวละครแล้วจึงหาฉาก จากนั้นจึงหาเหตุการณ์บรรจุเข้าไป จะให้คิดเอาเองไม่ได้ มันต้องมีเงาของใครสักคนอยู่ในนั้น..."

"อย่างสมรตัวละครซึ่งระเบียบจัด เรียนให้ทราบเลยว่าสมรที่เป็นหัวหน้าซ่องนั้นเป็นพี่สาวของนายตำรวจระดับนายพล แต่เขาชอบใช้ชีวิตหากินอย่างนี้ แม่ของผมจะเรียกพวกนี้ว่าผู้หญิงชั้นสูง..."

"นวนิยายหลายเรื่องต่อๆ มาผมก็จะจบห้วนๆ ตั้งหลายครั้ง เพราะบรรณาธิการที่เป็นสตรีบางทีก็พูดให้ผมสะเทือนใจหาว่าลามก ซึ่งผมไม่เข้าใจเพราะผมเห็นว่าผมไม่ใช่ทำเรื่องลามก เลยอยากจะหยุดเขียนไปซะ ผมเสียใจน่ะ ก็ผมเป็นคนนี่"

"ผมทำงานในแนวทางของผม คือผมจะระลึกอยู่เสมอว่าอย่าทำงานเกินความสามารถ ถ้าผมไม่ใช่นักปรัชญาผมก็ไม่เขียนเรื่องปรัชญา..."

"อันนี้มันเป็นความจริงที่จริง ไม่ต้องเอาลัทธิการเมืองมาจับ ลูกสาวคุณอายุ 6 ขวบก็มีสิทธิโดนข่มขืน เดี๋ยวนี้เราสร้างครูมาให้เป็นนักข่มขืน สร้างพระมาให้เป็นนักสืบพันธุ์ มันวิปริตกันถึงขนาดนี้แล้ว"

"กรุงเทพฯเมื่อก่อนคับแคบ เดี๋ยวนี้เป็นอะไรไปแล้วก็ไม่รู้ เอางี้ละกันว่าผมหลงทาง มาทีไรก็อาศัยน้องๆ หลานๆ รับมาเพราะไปไหนไม่ถูก ขับรถขึ้นทางด่วนก็เกือบถูกฆ่าหลายหนเพราะเลี้ยวไม่ถูกช่อง แต่ไม่เป็นไรครับ ก็ไม่ขับมัน"

"หลงกลิ่นกัญชาผมกลับมานั่งเขียนที่กรุงเทพฯ ตอนนั้นผมเห็นว่ากรุงเทพฯเกิดอันตรายขึ้นแล้ว คือเพื่อนนักหนังสือพิมพ์เองก็เข้าใจคำว่าฮิปปี้ผิด นักการเมืองสมัยนั้นยุคถนอม ประภาส เห็นคนไว้ผมยาวก็บอกว่าเป็นฮิปปี้ ซึ่งผมเห็นว่าไม่เป็นธรรม..."

"แท้จริงเราเรียกร้องแม้กระทั่งการพูดที่เป็นเสรี ซึ่งในอเมริกาไม่มีครับ อย่าคิดว่ามี ไม่มี(เน้นเสียง) คนพูดความจริงต้องตายเช่นเดียวกัน อย่านึกว่ามีแต่ประเทศไทยของคุณกับของผมเท่านั้น..."

"ปีนี้ผมอายุ 68 คนไทยมี 60 ล้าน ผมคิดแบบโง่ๆ อย่างของผมว่า ถ้ามันไม่โกง ไม่คอร์รัปชั่นกันบ้านเมืองไม่เป็นอย่างนี้หรอก มันมีจุดเดียวนี่แหละ.."

"เมืองไทยคนชั้นกลางมันหายไปช่วงหนึ่งช่วงเผด็จการ แต่ตอนนี้ทุกคนอยากเป็นคนชั้นกลาง ชนชั้นกลางคืออะไร คือคนที่ต้องมีเครดิตการ์ด มีมือถือ รถยนต์สักคัน บ้านผ่อนส่ง.."

"การจะเข้าสู่สภาพนี้ได้ไม่ใช่ง่ายนะครับ โดยเฉพาะในประเทศที่ยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นอุตสาหกรรมหรือเกษตรกรรม และในประเทศที่นักการเมืองถือว่าการเมืองนั้นเป็นธุรกิจชนิดหนึ่ง"

"นักการเมืองทุกวันนี้ไม่ได้ชี้ทางอะไรให้เราสักอย่าง มีแต่เอาตีนถีบเราไปสู่นรก..."

"ทุกวันนี้ผมเขียนหนังสือด้วยลายมือ หรือไม่ก็พิมพ์ดีดธรรมดา ลองเขียนคอมพิวเตอร์ดูแล้ว เขียนไม่เป็น ให้กดอะไรมันยุ่งไปหมด กลัวมันระเบิดเอา จริงๆ นะเป็นความสัตย์..."

"โทรศัพท์มือถือก็มีอยู่ในรถ แต่ผมกดไม่เป็น เป็นโทรศัพท์แบบนักข่าว กว่าจะพูดได้ทีเหนื่อยเหลือเกิน ดังอ๊อดแอ๊ดๆ"

ดลใจภุมริน บรรลุนิติภาวะอย่างไร?

หลายคนคงทราบว่า ดลใจภุมริน ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 พ.ศ.2549 โดยแพรวสำนักพิมพ์ เป็นฉบับ Uncensored เพิ่ม rate จากฉบับพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ.2515

ตามคำโปรยบนปกหนังสือว่า แก้ไขปรุงรสบำเรอโดยเหตุผลผู้อ่านบรรลุนิติภาวะ

ต่อไปนี้คือตัวอย่างเปรียบเทียบการ แก้ไขปรุงรส จาก 14 บทแรกของหนังสือ

มาดูกันว่า บรรลุนิติภาวะ ขนาดไหน

...............................................

พิมพ์ 2 หน้า 75

"อาหารของผมอีกจาน ดลใจภุมรินชอบมาก เอ้อ - คุณคงจะไม่รังเกียจที่ได้ยินถ้าผมบอกว่า มันเป็นอวัยวะชิ้นสำคัญของหมูตัวเมียในวัยเปล่งปลั่ง - หีหมู เอามันมาเคี่ยวกับไวน์ขาว ขิง และเครื่องเทศสองสามอย่าง...

พิมพ์ 1 หน้า 101

"อาหารของผมอีกจาน ดลใจภุมรินชอบมาก เอ้อ - คุณคงจะไม่รังเกียจที่ได้ยินถ้าผมบอกว่า มันเป็นอวัยวะชิ้นสำคัญของหมูตัวเมียในวัยเปล่งปลั่ง เอามันมาเคี่ยวกับไวน์ขาว ขิง และเครื่องเทศสองสามอย่าง...

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 140

บนพงปรกรกขนหมอยของหล่อนยังมีฝอยน้ำเกาะแวววามราวกับเพชรประกายขาวหล่นอยู่ในความมืด

พิมพ์ 1 หน้า 189

บนพงปรกรกของหล่อนยังมีฝอยน้ำเกาะแวววามราวกับเพชรประกายขาวหล่นอยู่ในความมืด

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 154

"ดิฉันเกลียดตัวเอง ดิฉันแส่มาหาคุณทำไม? คุณไม่เคยรักเคยชอบดิฉัน เพียงแต่อยากเอาเท่านั้น"

พิมพ์ 1 หน้า 208

"ดิฉันเกลียดตัวเอง ดิฉันแส่มาหาคุณทำไม? คุณไม่เคยรักเคยชอบดิฉัน เพียงแต่ต้องการเท่านั้น"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 161-162

เราต่างบดขยี้กันอย่างบ้าคลั่งกับโคนดอกเห็ดของข้าพเจ้า และปลายเม็ดมณีของหล่อน

โอห์! ไพลิน

และมันก็เพียงเท่านั้น....

พิมพ์ 1 หน้า 218 

เราต่างบดขยี้กันอย่างบ้าคลั่ง

และมันก็เพียงเท่านั้น....

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 162

นิ้วมือข้าพเจ้าผละจากยวงในเนินเนื้อหล่อน

พิมพ์ 1 หน้า 219

ข้าพเจ้าผละจากเนินเนื้อหล่อน

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 174

"แต่ดิฉันเบื่อคุณ ได้ยินไหมคะ ดิฉันเบื่อเอากับคุณ"

พิมพ์ 1 หน้า 236

"แต่ดิฉันเบื่อคุณ ได้ยินไหมคะ ดิฉันเบื่อคุณ"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 177

เราไม่ได้เอากันนานเท่าไรแล้วคะ

พิมพ์ 1 หน้า 240

เราไม่ได้พบกันนานเท่าไรแล้วคะ

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 179

บ้า! ทำไมมันต้องจบกะทันหันอย่างนี้ทุกทีเวลาเอากัน คุณไม่มีคำพูดน่ารักกว่านี้บ้างหรือคะ เบิ้ลน่ะ เบิ้ลได้ไหม-ซิคะ?

พิมพ์ 1 หน้า 243-244

บ้า! ทำไมมันต้องจบกะทันหันอย่างนี้ทุกที คุณไม่มีคำพูดน่ารักกว่านี้บ้างหรือคะ

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 192

"ดิฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะคะ คุณอยากนอนเล่นเสียวกับผู้หญิงหน้าด้านต้องไปหาคนอื่นค่ะ ไม่ใช่รดีแจรง"

พิมพ์ 1 หน้า 261 

"ดิฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะคะ คุณอยากนอนกับผู้หญิงหน้าด้านต้องไปหาคนอื่นค่ะ ไม่ใช่รดีแจรง"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 194

เขาเป็นดลใจ ภุมริน ผู้เคร่งเครียดเกือบตลอดเวลากับการงานการเงินและเงี่ยนง่านประเวณี

พิมพ์ 1 หน้า 263 

เขาเป็นดลใจ ภุมริน ผู้เคร่งเครียดเกือบตลอดเวลากับการงานการเงิน และประเวณี

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 209

เขารักษามารยาทจึงมองซอนไซ้บนเรือนกายหล่อน และวางสายตาแน่วนิ่งไว้บนแคมโคกที่หล่อนอยากให้มอง

พิมพ์ 1 หน้า 283-284

เขามีมารยาทจึงมองซอนไซ้บนเรือนกายหล่อน และวางสายตาแน่วนิ่งไว้บนส่วนที่หล่อนอยากให้มอง

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 209

เขายิ้มอย่างรู้ทัน พลางมองลูบไล้ในซอกขาหล่อน เลยเรื่อยถึงลาดเนินหน้าท้อง

พิมพ์ 1 หน้า 284

เขายิ้มอย่างรู้ทัน พลางมองลูบไล้ลนต้นขาหล่อน เลยเรื่อยถึงลาดเนินหน้าท้อง

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 212

เขายังยืนแข็งขืนอยู่หน้าเตียงให้หล่อนจาบจ้วงมองความผงกผงาด

พิมพ์ 1 หน้า 289

เขายังยืนแข็งขืนอยู่หน้าเตียงให้หล่อนจาบจ้วงมอง

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 213

"เรียกทำไม" หล่อนตวาด

พลางหยิบเนื้อกายเขาปลายถึงโคนแขวนไว้กับหัวหน่าว เหมือนจะปลิดมาซ่อนไว้ในห้วงถอนใจเยือกสะท้าน

พิมพ์ 1 หน้า 290

"เรียกทำไม" หล่อนตวาด พลางหยิบเนื้อกายเขาเหมือนจะปลิดมาซ่อนไว้ในห้วงถอนใจเยือกสะท้าน

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 214

เขาพยายามนึกว่าหล่อนใช้น้ำหอมกลิ่นดอกไม้ชนิดไรชโลมตัวจากปลายก้อยจนถึงริมหู

บนและในร่องกลีบดอกสวาท

กลิ่นนั้นมีกวีรำพึงเป็นทำนองเพลงแผ่วโผยในซอกเนื้อมิดเม้นเม็ดมณี

พิมพ์ 1 หน้า 291

เขาพยายามนึกว่าหล่อนใช้น้ำหอมกลิ่นดอกไม้ชนิดไรชโลมตัวจากปลายก้อยจนถึงริมหู

กลิ่นนั้นมีกวีรำพึงเป็นทำนองเพลงแผ่วโผยในซอกเนื้อหล่อน

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 215

"เราต้องการอะไรมากไปกว่านั้น"

เขาพูดเกือบไม่ได้ยินในลำคอเหมือนตีบตัน

"ค่ะ ค่ะ คุณรู้ว่าดิฉัน..Ooooh ! I'm all yours ! my hot hungry cunt..."

พิมพ์ 1 หน้า 292 

"เราต้องการอะไรมากไปกว่านั้น" เขาพูดเกือบไม่ได้ยินในลำคอ (เหมือน) ตีบตัน

"ค่ะ ค่ะ คุณรู้ว่าดิฉัน..."

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 217

"โถ - โกรธด้วยหรือ" หล่อนกระซิบหื่นหรรษ์ "นะคะ Uuuuh ! drink my sweet juicy pussy-darling !"

พิมพ์ 1 หน้า 295

"โถ - โกรธด้วยหรือ" หล่อนกระซิบบอก "นะคะ"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 218

เขาดึงแพรมาคลุมพวงนมชูชันปุ่มสีกลีบบัวแดง ขณะหล่อนกระวีกระวาดจุดบุหรี่ให้ถึงปาก

พิมพ์ 1 หน้า 295

เขาดึงแพรมาคลุมอกขณะหล่อนกระวีกระวาดจุดบุหรี่ให้ถึงปาก

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 218

หล่อนรั้งมือเขาไว้มาแนบกับพวงนม "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ?"

พิมพ์ 1 หน้า 296

หล่อนรั้งมือเขาไว้มาแนบกับทรวงอก "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ?"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 219

"ผมโขยกให้คุณไม่เบื่อผมไม่ใช่หรือ"

พิมพ์ 1 หน้า 297

"ผมทำให้คุณไม่เบื่อผมไม่ใช่หรือ" 

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 222

"คนสำส่อนที่น่ารักของดิฉัน"

หล่อนหยิบโคนเนื้อกายเขา

พิมพ์ 1 หน้า 301

"คนสำส่อนที่น่ารักของดิฉัน" หล่อนหยิบเนื้อกายเขา

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 225

เขาลูบไล้โคกแคมหล่อนและย้อนถาม "นี้ไม่ใช่ผู้หญิงหรือ?"

พิมพ์ 1 หน้า 307

เขาลูบไล้เนินเนื้อหล่อนและย้อนถาม "นี้ไม่ใช่ผู้หญิงหรือ?"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 226

บางคนมีนายหน้าจัดหารูปแบบ female member club แต่บางคนกับความหยิ่งในตัวเองสูงก็ออกล่าเหยื่อตามค็อคเทลเลานจ์ และตามแห่งหนที่หล่อนจะได้พบ male sex worker รูปสวยและแข็งแรง

พิมพ์ 1 หน้า 308

บางคนมีนายหน้าจัดหาให้ แต่บางคนก็ออกล่าเหยื่อเองตามค็อคเทลล้าวจ์ และตามแห่งหนที่หล่อนจะได้พบผู้ชายรูปสวยและแข็งแรง

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 227

"คุณไม่เคยเหนื่อยหรอกค่ะ ดลใจ คุณไม่เคยลดราความโหยหื่นบ้างเลย......"

พิมพ์ 1 หน้า 309 

"คุณไม่เคยเหนื่อยหรอกค่ะ ดลใจ คุณไม่เคยลดราความต้องการของคุณบ้างเลย......"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 228

"ค่ะ และขอให้รู้ด้วยว่าดิฉันไม่แคร์เลย คุณจะไปยุ่งไปแยงกับอีดอกทองคนไหน ถ้าตราบใดคุณยังไม่มีความคิดจะทอดทิ้งดิฉันอย่างแท้จริง"

พิมพ์ 1 หน้า 310-311

"ค่ะ และขอให้รู้ด้วยว่าดิฉันไม่แคร์เลย คุณจะไปยุ่งกับใคร ถ้าตราบใดคุณยังไม่มีความคิดจะทอดทิ้งดิฉันอย่างแท้จริง"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 228

ดิฉันยินยอมให้คุณเบื่อหน่ายดิฉันได้บ้าง คุณจะไปนอนแช่เดือยกับอีคนไหน-เชิญ.....

พิมพ์ 1 หน้า 311

ดิฉันยินยอมให้คุณเบื่อหน่ายดิฉันได้บ้าง คุณจะไปนอนแช่กับอีคนไหน เชิญ.....

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 229

หล่อนไต่ปลายนิ้วเล่นบนลอนขนหน้าท้องของเขาแผ่วเบา

พิมพ์ 1 หน้า 312

หล่อนไต่ปลายนิ้วเล่นบนหน้าท้องของเขาแผ่วเบา

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 229

"...ดิฉันเคยลองกับมันมาแล้วทั้งนั้น ดิลโด้ - ไวเบรเตอร์ - อยากให้จาระไนไหม?"

"พอที แข"

พิมพ์ 1 หน้า 313

"...ดิฉันเคยลองกับมันมาแล้วทั้งนั้น"

"พอที แข"

.....................

พิมพ์ 2 หน้า 230

"...แต่สำหรับดิฉัน fuck me or I fuck you คุณเป็นนักรักที่ล้มเหลวค่ะ...."

พิมพ์ 1 หน้า 323

"...แต่สำหรับดิฉัน คุณเป็นนักรักที่ล้มเหลวค่ะ...."

จดหมายถึง สุชาติ สวัสดิ์ศรี (1)

จาก เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ 5 ฉบับที่ 255

ประจำวันที่ 25 เมษายน - 1 พฤษภาคม พ.ศ.2540

update 04-07-56 : หนังสือที่มีงานเขียนของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์

๐ สวัสดีฤดูร้อน / ฤดูร้อนรำพัน / ก้าวหน้า 2504

๐ สู่ทศวรรษที่ 2 / สำเนียงบอกกริยา (อารมณ์) ความเคลื่อนไหวและสีสันภาษา / มติชน 2531

๐ นัยน์ตาของโคเสี่ยงทาย / กาบแขวนไว้ข้างกลอน(ประตู) / แพรวสำนักพิมพ์ 2552

>> หนังสือที่มีงานเขียนของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ (update 04-07-56) <<