คัดจาก ขุดรากอารมณ์ภาษา 'รงค์ วงษ์สวรรค์ นักเขียนใหญ่ไฟยังแรง
โดย สัจภูมิ ละออ
มติชนสุดสัปดาห์ ปีที่ 13 ฉบับที่ 683, 24 กันยายน 2536
"เราเขียนหนังสือด้วยความรู้สึก เรารู้สึกอย่างไรก็เขียนอย่างนั้น
"จะทำอย่างไรถึงอธิบายความในใจของตัวเองให้ผู้อ่านเข้าใจหรือเห็นภาพชัดเจน ก็ลองทำไปเรื่อยๆ บากบั่นอยู่นาน.."
"อ่านมามากๆ ก็มีความรู้สึกว่า เอ้..ทำไมต้องเขียนเหมือนคนนั้นคนนี้เขา ก็คิดมาเรื่อยๆ มันก็ออกมาเอง ไม่ได้มานั่งปั้นคำนั้นคำนี้ไม่เคยหรอก เป็นความสัตย์จริง คือบางคนว่ามานั่งคิดประดิษฐ์ไม่ใช่น่ะ"
"เรื่องภาษาเป็นเรื่องที่เถียงกันไม่จบ เพราะแต่ละคนต่างถือว่าตัวเองมีสิทธิที่จะเป็นเจ้าของภาษา ทุกคนก็อยากใช้ภาษาของตัวเองให้เป็นที่เข้าใจมากที่สุด ใช้เพื่อศิลปะหรือประโยชน์อะไรก็ตาม"
"คือตัวเราจริงๆ กับที่คนอื่นมองมาจากข้างนอกนี่คล้ายๆ ว่าจะเป็นคนละคนนะ คนภายนอกมองเราเป็นคนเหลวไหล เป็นคนไร้สาระ ใช้ชีวิตแบบนกขมิ้นอะไรทำนองนั้น หรือไม่ก็บาร์ฟลาย แมงบาร์ อย่างที่เราเขียนถึงเสมอๆ ทีนี้ชีวิตการทำงานของเราไม่ใช่อย่างนั้น"
"เราเป็นคนเก็บข้อมูล มีแฟ้มเอกสาร มีอะไรมากมายในการทำงานโดยเฉพาะการเขียนหนังสือเป็นอาชีพเลยเนี่ย มันต้องประกอบไปด้วยอะไรมากมายเหลือเกิน จะต้องมีคลิปปิ้งจากหนังสือพิมพ์ จะต้องมีภาพถ่ายเก็บไว้ในแฟ้ม สำหรับไว้ทบทวนความทรงจำ เรามีแถบบันทึกไว้บันทึกเสียงคนที่เราอยากจะพูดด้วย"
"ในยุคหลายๆ ปีก่อนโน้นมันไม่มีแถบบันทึกเสียง ต้องใช้จดเอา แอบฟังเขาพูดอะไรก็คอยจดๆ เอาไว้ เพราะคิดว่านั่นเป็นวิธีทำงานที่ดีที่สุด"
"การคิดต้องอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง แต่ความจริงน่ะเขียนไม่ได้ทั้งหมดหรอก มันก็ต้องมากลั่นกรอง.... นี่แหละ ศิลปะของการเขียน มันอยู่ตรงนี้"
"เราเป็นคนเกลียดคำว่าระบบนะ เราไม่ชอบได้ยินเลยในชีวิต แต่เราก็จำเป็นที่จะต้องมีอะไรที่คล้ายๆ กับระบบเหมือนกัน จะต้องมีเวลา จะต้องมีวันที่ วันไหนจะทำอะไรต้องตั้งใจไว้ เราเป็นนักเขียนอาชีพ ไม่ใช่นึกจะเขียนอะไรก็เขียนเอา อย่างนั้นไม่ใช่ อย่างนั้นต้องเป็นนักเขียนสมัครเล่น"
"นักเขียนอาชีพต้องทำตามเงื่อนไข มีอะไรผูกพันอยู่กับบรรณาธิการ อยู่กับผู้อ่าน มันก็ต้องกำหนดสิว่าวันหนึ่งจะทำอะไร แต่บอกได้จริงๆ เลยว่า ตัวเองนี่ไม่ได้คิดเรื่องอะไรนอกจากคิดเรื่องการเขียนหนังสือ"
"บอกรุ่นน้องเสมอว่าต้องทำงานหนัก เราจะต้องตั้งใจทำจริงๆ หลังเขียนแล้วต้องอ่านทบทวนให้ดีก่อนส่งบรรณาธิการ ต้องทำด้วยความระมัดระวัง ด้วยความเต็มใจที่จะทำออกมา เมื่อเขียนออกมาอ่านดูบอกตัวเองว่าใช่แล้ว อย่างนี้ละมันเป็นวิธีหนึ่งที่จะสำรวจตัวเอง"
